SEARCH RESULT

Bu makalede Berger ve Luckmann’ın Modernite, Çoğulculuk ve Anlam Krizi adlı kitaplarında ortaya koydukları modern çağda anlam krizi teşhislerini ele alacağım. Berger ve Luckmann bu kitaplarında, modern anlam krizinin asli nedeni olarak modern çoğulculuğu gösterirler ve anlam krizinin yayılışını yavaşlatmak için aracı kurumları, özellikle din kurumunu güçlendirmeyi önerirler. Onların bu risalede dile getirdikleri anlam krizi teşhislerini, sosyolojik klasikleri olan Gerçekliğin Sosyal İnşası’nda sundukları daha geniş sosyal inşacılık yaklaşımı içine yerleştirerek sorgulamayı deneyeceğim. Sosyal inşacılığın temel hedefinin, gerekliğin sosyal olarak inşa edilmiş niteliğini ortaya çıkararak şeyleşmeyi gidermek olduğunu hatırlatarak, aslında anlamın krize girişinin olumlu ve şeyleşmeyi ifşa edici bir uğrak da olabileceğini iddia edeceğim. Daha sonra, Berger ve Luckmann’ın sosyal inşacı teorilerinin yaslandığı Arnold Gehlen’in felsefi antropolojisine göz atarak buradaki insan doğası kavrayışının Berger ve Luckmann’ın teorilerine de yansıyan siyasi içerimlerini inceleyeceğim. Son olarak, Berger ve Luckmann’ın din kurumunu güçlendirme önerilerini ele alacağım ve bu önerinin sanat kurumuna da genişletilebileceğini Barış Büyükokutan’ın Türkiye’deki şiir ortamı analizini örnek göstererek ileri süreceğim.

International Congress of Human and Social Sciences Research
İTOBİAD

Ömer KÜÇÜK